درود آقای بامداد عزیز... همیشه این شعر رو به این ترتیب و با همین سبک خوندم و تو ذهنمه،اما گفتن شعر نبوغ شاعرِ ،چرا که نه . شاید دست بردن تو آثار باشه اما قافیه درست در میاد .

ارادتمندتونم ،
«درست» همیشه همون چیزیه که به قلبمون نشسته و در حافظه مون مونده ،
پس یقینن درست همین شکلیه که نوشتین :)
قصد دخالت هم بخدا نداشتما ، چون به نظرم فوق العاده بود ( چون عمیقن با محتواش موافقم و به شخصه کل زندگیم رو سپردم به خدا و ذهن استدلالیم رو خاموش کرده ام ) برای همین هی خوندمش و هی لذت بردم و دست آخر خواستم فقط یه چیزی هم بگم که گفته باشم :))

اینک این نوشته تونسته برای چند ثانیه حالتون رو خوب کنه و تو زمان خوش متوقف تون کنه خیلی خوشحالم. خیلی کار درستیه بنظرم،اشتباهی که سالهااا موجب اذیت شدنم شده همین تقلا زدنهای بیخود و میتونم گفتن های نارس بوده بنظرم بخواد بشه میشه،بخواد بده میده.. اینکه ارتباط گرفتید و نظرتون رو گفتید باعث افتخار ☘️🌹

و اتفاقا اصلااااا اینکه ی چیز گفته باشید نبوده،زیاد تکرارش کردم به سبک پیشنهاد شما ،اما حس می‌کنم اون «میم» آخر،همون «میم» مالکیت یا اشاره به خود شخص که خودش رو مخاطب قرار داده.
شیرم( منظور همون شیر درونی هستش که میخواد همه کارارو خودش انجام بده ) البته این برداشت و عقیده منه.

خیلی بزرگوارید
چقدر زیاد باهاتون موافقم .
منم همینطور بودم ، از وقتی رها کردم ، هم حالم بهتر شد ، هم شرایط

کاملن باهاتون موافقم . و مطلقن همین حس که بهش اشاره کردین مهمه