در روز
از روز
تا روز
آغاز از ساعت
پایان تا ساعت
دارای سانس فعال
آنلاین
کمدی
کودک و نوجوان
تیوال | دیوار
SB > com/org | (HTTPS) localhost : 01:10:36
«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواری‌است برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفت‌وگو درباره زمینه‌های علاقه‌مندی مشترک، خبررسانی برنامه‌های جالب به هم‌دیگر و پیش‌نهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال به سیستم وارد شوید
۴ دقیقه پیش
نمیدونم چرا یه مقاومت درونی داشتم برای تماشای این نمایش که بلاخره با دعوت دوست عزیزی شکست🙏🌹
خودم تو نمایش هایی که انتخاب میکنم اغلب دنبال افزایش آگاهی یا نگاه متفاوت و عمیق به مسائل پیچیده ام، یه چیزی تو مایه های قاتل بروسلی🙈 اونجوری لذت دیدن همچین نمایش هایی رو از دست میدم. فضای نمایش صمیمی و ملموس بود انگار تو خونه و در جریان زندگی زوجی از اطرافیان یا دوستانم باشم🥰
همیشه تو زندگی با هر انتخابی سایر گزینه ها رو از دست میدیم و همیشه هم وقتی به مشکل میخوریم فکر میکنیم به مزایای سایر انتخاب های از دست رفته. چون اون راه های دیگه رو نرفتیم مشکلات اون ها رو نمیدونیم همینقدر ساده و شاید کمی شعاری😊😉
ستایش این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱۲ دقیقه پیش
واقعاً لذت بردم از دیدن این اجرا. به نظرم ایده و جهان نمایش خیلی جذابه و متن با پرداخت خوبی که داره، آدم رو درگیر خودش می‌کنه. بازی‌ها هم به‌خصوص هماهنگی و انرژی دو بازیگر خیلی خوب بود و باعث می‌شد تنش و فضای نمایش رو باهاشون تجربه کنی. از اون اجراهاست که بعد از تموم شدنش هم یه چیزهایی ازش توی ذهنت می‌مونه. خسته نباشید به همه گروه، دمتون گرم ❤️
ستایش این را خواند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۳۹ دقیقه پیش
سلام و خسته نباشید به گروه خوب نمایش چلاق آینیشمان .
جمعه شب این اجرا رو دیدم .‌ بازی ها رو دوست داشتم همگی زحمت کشیده بودن ، بازی نقش جانی خیلی عالی بود و لول بالای بازی اش کاملا مشخص بود . همچنین بازی نقش هلن که باور پذیرترین بازیگر این نمایش بود و به اندازه و بسیار تاثیر گذار بازی کرد.
انتقادم در مورد تعویض صحنه ها هست که خیلی طولانی بود. هم زمان اجرا رو زیاد کرده بود و هم مخاطب خسته می‌شد از این تعداد تعویض صحنه .
باز هم خسته نباشید میگم به کارگردان و بازیگران این نمایش جذاب ، به امید درخشش بیشتر .
ستایش و محمد مراد میزان این را خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱ ساعت پیش
سلام و ارادت
اونچه که تاکنون به ما اعلام شده از سوی مجموعه‌ی تئاتر شهر اینه که اجرای ساوانابای تمدید شده و روزهای یکشنبه و دوشنبه روزهای پایانی اجراست.
ممنون از همه‌ی دوستانی که تا امروز به تماشای اجرای ما اومدن و باعث افتخاره که ۲ اجرای دیگه فرصت داریم برای مواجهه و میزبانی از شما.
ستایش، **حسین**، نگین و رویا پاک سرشت این را خواندند
سپهر این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱ ساعت پیش
خسته نباشین عزیزان
لذت بردم
ممنونم از دکتر علی طهرانچی عزیز بخاطر دعوتشون
👍✨✨
نگین، ستایش و حسام؟ این را خواندند
مریم امینی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۱ ساعت پیش
با توجه به اینکه اکثر تیاتر های اخیر رو دیدم، این نمایش به شدت مفهومی و بی نقص بود.
درود به همه عوامل و به امید موفقیت های بیشتر✨
حسام؟، نگین و ستایش این را خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲ ساعت پیش
دکور و طراحی صحنه ی کار خوب بود، مشخص بود براش خیلی زحمت کشیده شده اما چیزی که باعث می شد عالی نباشه کیفیت تصاویر پروجکت شده روی پرده بود که البته زیبا بودن ولی میتونست به نظر من بهتر و با کیفت تر باشه، ضمنا اگر به جای اتکا به تصاویر در هر صحنه آیتم های بیشتری به دکور اضافه می شد از نظر بصری جذاب تر به چشم می اومد، پرنده های عروسکی خیلی کیوت بودن اما 😀
طراحی لباس ها و گریم اما عالی بود
یه سری کلمات و شوخی هایی در متن گنجانده شده بودن که به نظر من روی کار خوب نشسته بودن اصلا و نه تنها باعث خنده نمیشدن بلکه یه دفعه ای خیلی عجیب و غریب و وصله ی ناجور به نظر می اومدن، طوری که انگار اینا به زور اومدن تا خنده بگیرن، در صورتی که این کار خودش موقعیت های کمدی به اندازه ای داشت و حتی کلی دیالوگ های با مزه و بدون استفاده ی نابجا از کلمات سخیف
اجرای آقایان معتضدی و دانش بهزادی عالی بود، همچنین خانم جاوید نیا که درخشیدن‌، همگی با انرژی و خیلی جذاب اجرا کردن و زحمت بسیار زیادی کشیدن
سه عزیزی هم که نقش رسانه رو داشتن بسیار عالی بودن و واقعا خلاقانه و با نمک دراومده بود کارشون‌، قسمت هایی که اجرا میکردن رو خیلی دوست داشتم
قطعات رپ میتونست جذاب تر باشه، تکست نسبتا ضعیفی داشتن متاسفانه که به جای نزدیک تر کردن مخاطب به تم کار یه دفعه آدمو پرت می کرد بیرون از ... دیدن ادامه ›› حال و هوایی که باید، استفاده از رپ به خودی خود به جهت ماهیت انتقادی و اعتراضیش خوب بود اما فکر می کنم روی بیت و تکست اون قدری که باید زمان گذاشته نشده بود و قطعه ها قوی درنیامده بودن از آب
متن حرف های زیادی برای گفتن داشت و یه جاهایی انگار با عجله و شعار گونه اینا داشتن فقط ارائه می شدن تا جا نمونن و چیزی از قلم نیفته، البته مطئن نیستم بعضی مسائل میتونن جوری که شعاری جلوه نکنن در قالب کلمات دربیان یا نه، در عین تکراری بودن، تم تاثیر خودشو میذاره، بعضی چیزا هستن که هرچی هم بهشون اشاره بشه به لحاظ اهمیتی که دارن بازم جا برای تکرار و پرداختن بهشون هست
موسیقی ای که در آخر اجرا پخش شد هم کلی کیف داد و خیلی مناسب بود
یه چیزی که باعث شد کیفیت این تجربه برای من پایین بیاد خانم و آقایی بودن که در کنار من مدام خوراکی میخوردن در طول اجرا و علاوه بر صدای پلاستیک و خش خش، دقایقی بود که من احساس می‌کردم دارم یه ویدئوی موکبانگ بی کیفیت میشنوم، شاید آدم خودش متوجه نشه ولی واقعا صداهای دهان خیلی واضح شنیده میشن در مکان های اینچنینی ، یه نفر قبل از اجرا براش سوال بود که چرا اجازه نمیدن نوشیدنی و خوراکی وارد سالن بشه، اگر جای من بودن ایشون کاملا متوجه میشدن علتش چیه
در کل کار رو به کسانی که هنوز ندیدن پیشنهاد می کنم، ارزش حمایت کردن و وقتی رو که میذارین براش داره، ممکنه عاشقش نشین ولی ناراضی هم بیرون نمیاین، لحظات خوبی داره که توی ذهنتون ماندگار میشه
برای همه عزیزان آرزوی موفقیت دارم
خسته نباشید
حسام؟، نگین، ستایش و رویا پاک سرشت این را خواندند
آزیتا موگویی این را دوست دارد
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲ ساعت پیش
روایتِ بقا در برابرِ ویرانی

نمایش «ده، بیست دقیقه کم»، اثری است که با ظرافتِ تمام، مرز میان واقعیت و رؤیا را در فضای رئالیسم جادویی جابه‌جا می‌کند. این اثر که حاصل همکاری دو هنرمند عزیز، حامد رحیمی‌نصر و امیر کربلایی‌زاده در کارگردانی و نویسندگی است، فراتر از یک نمایش، تجربه‌ای است از مواجهه با حقیقتِ عریانِ زندگی.

در این روایت، ما با پنج زن روبرو هستیم؛ پنج جهانِ متفاوت که هر کدام در مدارِ خود، با آرزوها، ترس‌ها و چالش‌های شخصی‌شان دست و پنجه نرم می‌کنند. آن‌ها تجسمِ همان سرزندگی و پویاییِ زنانه هستند که با تمام زخم‌ها، از تلاش برای آینده‌ی فرزندانشان دست نمی‌کشند. این زن‌ها، وقتی برای مادری و بقای نسل تلاش می‌کنند، در واقع در حال دفاع از ریشه‌های هستی هستند. اگر مادر را نماد وطن بدانیم، آن نوزادی که در آغوشِ این زنان رقم می‌خورد، همان وطنِ آینده است؛ همان جانی که باید از هر تلاشی محافظت شود.

اما این مسیر، آرام و بی‌خطر نیست. در میانه‌ی این تلاش‌ها برای ساختن، ناگهان سایه‌ی تاریکِ دشمن و حملاتِ بی‌رحمانه بر سرِ این «مام وطن» ... دیدن ادامه ›› سایه می‌افتد. درست زمانی که زنان در اوجِ نیاز به آرامش و برنامه‌ریزی برای فرزندانشان هستند، با آشوب و تلاشی برای ویرانیِ این زیستِ نازک روبرو می‌شوند. این تقابل، همان جایی است که زیباییِ بازیگران، به‌ویژه در سکوت‌های سنگین و ری‌اکشن‌های بی‌کلامشان، به اوج می‌رسد. آن‌ها با نگاهشان، دردی را روایت می‌کنند که کلمات از بیانش عاجزند.

موسیقی نمایش، نه تنها فضاسازی می‌کند، بلکه مانند ضرب‌آهنگِ قلبِ این زنان، در برابرِ هجمه‌ی ویرانی می‌کشد. دیالوگ‌ها شیوا و باورپذیرند و همگی در خدمتِ یک هدف بزرگ‌تر: اثباتِ اینکه انسانیت، حتی در میانهٔ آشوب، نمی‌میرد.

در نهایت، تمامِ این روایت، به یک پرسشِ سرنوشت‌ساز ختم می‌شود و یک جوابیه کوتاه، زیبا، شاعرانه و برنده و قاطع که حامد رحیمی نصر در رورانس می گوید و ما را به بازنگری در معنای «ما» بودن وامی‌دارد؛ کلامی که در برابر هر آن‌چه که قصدِ گسستنِ این پیوند را دارد، برمی‌خیزد:

«چه کسی می‌خواهد من و تو "ما" نشویم؟ خانه اش ویران باد!»


تبریک صمیمانه به تمامیِ عوامل و هنرمندان این اثر برای خلقِ چنین حماسه‌ی زنانه و انسانی.
حسام؟، نگین و ستایش این را خواندند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید
۲ ساعت پیش
با درود بر کل گروه پر انرژی و موفق این اجرا. امشب به بهانه آخرین اجرای کلاژ ، پنجمین بار به تماشا نشستم و خستگی یک هفته کار را از تن به در کرده و روحم را سیراب کردم‌ . خوشبختانه در پایان آقای قربانی نوید اجرای بعدی بنام شکسپیر را داد که بیصبرانه منتظر آن زمان می‌نشینیم.
در اینجا بابت این مدت اجرای مداوم و موفق به تهیه کننده و کارگردان محترم و بازیگران و موزیسین‌های خوب و عوامل نور و پشت صحنه خدا قوت میگوییم . در پناه یزدان پاک باشید.
حسام؟، نگین و ستایش این را خواندند
سجاد قربانی و M.A این را دوست دارند
برای بهره بهتر از تیوال لطفا عضو یا وارد شوید