فائزه محمدیان

هنرساز فعال هنری

بی توجهی به زن خودش یه خیانته ...
خسته نباشید به گروه کارگردانی ، طراح نور بازیگران و همه عوامل اجرایی

نمایشنامه خوبی بود ، یک داستان با موضوع عشق و رابطه زن و مرد رو به شکل متفاوت بهش پرداخته بود .
من اگر نویسنده اثر بودم مرد رو بیشتر از دو ور می کردم ، سه یا چهار بعد یا ور
زن ، من رو برد به نمایش خرگوشش ، و این ایرادش نیست ویژگیش هست . اینکه زن و نیازهای عاطفی اش رو باورپذیر نشون داد.سخت از خرگوش جدا شدم و وارد داستان کاناپه شدم. زن ها ادامه هم اند این زن هم ادامه بلا در نمایش خرگوش بود .
کارگردانی هم خوب بود
و کارگردان هم بسیار مردمی بود ، من با دیدن کارگردان یاد حمیدرضا نعیمی افتادم همون قدر مردمی. اینکه ما برای مردم می نویسیم و از مردم عوام جدا نیستیم
خسته نباشید به تمام عوامل اجرا

کارهای علی شمس مثل خوندن رمان صد سال تنهاییه ، شاهکاره ولی شاید خیلی ها به درک عمیقی ازش دست پیدا نکنند و براشون سنگین باشه و این چیزی از ارزشش کم نمی کنه .
تئاتری که باید چندین بار دید و بیننده هر بار دست پر تر و پخته تر از قبل از سالن خارج میشه.
کارگردان و نویسنده ی صاحب ذهن جادویی
من در تک به تک جزئیات جز هنر و فکر ندیدم . نمایشنامه ، کارگردانی، طراحی صحنه ، نور ، طراحی لباس. همه ی جزئیات
بازیگران در بی نقص ترین حالت ممکن ایفای نقش کردند .
از تک تک عوامل ممنونم بخاطر خلق این اثر هنری ارزشمند

موقع خرید بلیط دیدم یک سری صندلی ها قابل خرید نیست . چقدر خوب که برای مخاطب ارزش قائل هستید ، توی همین سالن نمایشی دیدم از کارگردان که بازیگر معروفی هم هست ، جز صندلی و آلات موسیقی گروه نوازنده هیچ چیز از نمایش ندیدم . آقای شمس ممنون که پول همه چیز براتون نیست و به مخاطب رزش قائل هستید 🪷

نور ، دکور ، کارگردانی ، نمایشنامه ، بازیگران همه تکه هایی از یک کل منسجم 🙂
عالی بود
پ.ن: چطور یک مرد می تونه اینقدر دقیق عمیق ترین احساسات یک زن رو بنویسه

اون تکه که دختر لب پنجره سیب می‌خورد رو دوست داشتم
پر از حس دخترانگی بود

چیزی که در آثار ایشون برام جذاب بوده اینکه در آثار ایشون زن نقش محوری داره
و به احساسات زن بسیار عمیق می‌پردازند چه در نمایشنامه مونس و انکار ... دیدن ادامه ›› مونس چه تارتوف. حتی در نمایشنامه زیگموند هم هر چند کوتاه، از نشان دادن احساسات زن چشم پوشی نکرده بود
در این نمایش هم در کاراکتر مشروطه خیلی عمیق با احساسات زن مواجهیم
پ.ن: این زن یک صبح تا شب خودِ واقعی اش بود. و چه غم انگیز که چطور تقلا کرد کمکش کنن خودش بمونه ...

این تئاتر مفهومی بسیار فراتر از اونچه که می‌بینیم داره شاید به ین خاطر تعدادی تماشاگر زودتر سالن رو ترک می کنن
باید خیلی درباره ی این اثر فکر کرد

من این کار رو دوست داشتم به چنددلیل
دلیل اول اینکه با اینکه ساعت اجرا ساعت ترافیک بود و آخرین نفر به سالن رسیدم با استقبال بسیار گرم کارگردان مواجه شدم در حالیکه یکی دو اجرا به خاطر همین اتفاق رفتار زننده ای از عوامل دیدم
دوم اینکه کار بسیار خوش ساخت بود مدرنیته کردن کار رو جذاب کرده بود
سوم اینکه علیرغم اینکه داستان ها فیلمنامه ها و نمایشنامه هایی با موضوع سیاست و مذهب مورد علاقه ام نیستن اما از کار واقعا لذت بردم و لحظه ای موضوع، اجرا رو برام کسالت بار نکرده بود
استفاده از ویدیو هم هوشمندانه بود و در روند کار کمک رسان بود ،استفاده بی مورد از امکانات نبود
شیفته ی رفتار آقای نعیمی شدم این چنین پیشکسوت این قدر افتاده و با اخلاق

اجرای خوبی بود . هم کارگردانی و هدایت بازیگران هم طراحی صحنه و گریم
اجرای بازیگران باورپذیر و بدون نقص بود
واقعا از تماشای کار لذت بردم از محاسن قابل توجه این کار این بود که طراحی صحنه بسیار فکر شده و به دور از متعلقات اضافه بود و فرصت فکر کردن به تماشاگر میداد
خسته نباشید به تمام عوامل این کار

چرا اساتید ما سر کلاس میگن مونولوگ کار نکنید مونولوگ ننویسید حتی دیالوگ های طولانی رو ضعف کار می دونند ، اما بزرگوارن مونولوگ کار می کنن و در تالار وحدت اجرا میبرن ؟
درباره کار بگم که خانم مالی سویینی کور نبود یک بازیگر ایرانی بود بنام الهام کردا.
اما همسرش یک مرد غریبه ساده لوح بود با صدای صابر ابر .