من سردم است
من سردم است و انگار هیچوقت گرم نخواهم شد
ای یار ای یگانه‌ترین یار «آن شراب مگر چند ساله بود؟»
نگاه کن که در اینجا
زمان چه وزنی دارد
و ماهیان چگونه گوشت‌های مرا میجوند
چرا مرا همیشه در ته دریا نگاه میداری؟

👤فروغ فرخزاد

فکر کردید چون نت وصل شده دیگه حکایت نمیکنم؟😁
داداشم سعدی میفرماید که:
یه درویشی زنش حامله بود و اینا سالها بود بچه دار نمیشدن(به هرحال اون موقع هنوز بانک اسپرم اختراع نشده بود). درویش نذر کرد که: اگه بچه پسر شد، به جز این دکلته‌ای که تنمه هرچی دارم دونیت میکنم واسه فقیر فقرات. خلاصه زد و بچه پسر شد و این هم شمعی که نذر کرده بودش، واسه اون ادا کردش.
سعدی میگه چند سال بعد که از سفر شام برگشتم سراغ این یارو رو گرفتم. گفتن بردنش اوین. گفتم آخه چَرا؟ گفتن پسرش جک دنیلز خورده، عربده کشیده و قمه رو تا دسته فرو کرده و رفته کانادا. چون خودشو نتونستن بگیرن باباشو گرفتن. سعدی گفت: حقشه؛ این بلا رو خودش با نذر و نیاز از خدا خواسته. گفتن: داش سعدی این حرفت یه کم بی رحمانه نیست؟ سعدی گفت همینه که هست؛ حال نمیکنی برو سهراب سپهری بخون. اون در مورد علف و بنگ و حشیش میگه.

زنان باردار ای مرد هشیار/ اگر وقت ولادت مار زایند
از آن بهتر به نزدیک خردمند/ که فرزندان ناهموار زایند

گلستان
باب هفتم، در تاثیر تربیت
حکایت شماره ۱۰

پنجشنبه 14 اسفند ساعت 11 صبح من عاشق شدم، هوا ابری بود و همه باران‌های عالم سر من می‌ریخت. گفتن از آن روز که عاشق شدم چه خوب است. مثل این است که روی زخمی را بخارانی نه بیشتر. پیشتر. عشق مثل دامنی گر گرفته است، هر طرف که می‌دوی شعله‌ورتر می‌گردی. چیزی به ظهر نمانده بود. تا سه شمردم و پنجره را باز کردم و ناگهان عاشق شدم. روزی که من عاشق شدم عالم توفانی شد. پنجره‌ها، درها باز و بسته می‌شدند و شرق و شورش به هم خوردند. شیشه‌ها می‌ریختند و آینه ترک برداشت. قیامت بود. روزی که من عاشق شدم دریای مازندران با جنگل و اغلب درختان عازم من بودند. کوه‌ها کج و مج می‌شدند. غوغایی بود. آن روز اگر به اصفهان می‌رفتم شیراز به استقبالم می‌آمد. من تا سه شمردم و پنجره را باز کردم. از همه جا صدای اذان می‌آمد، من هم از روی سپاسگزاری دولا شدم و دست خودم را بوسیدم. همان دست که پنجره را باز کرده بود. من با وضو عاشق شدم. چون خودم پیش‌پیش خبر داشتم. می‌دانستم حافظ برایم پیغام داده بود. دانشجو بودم. دانشجوی کارگردانی.

یک روز می‌رفتم حوالی دانشگاه تهران کتابی پیدا کنم از مارتین اسلیم درباره کرگدن اوژن یونسکو، سر فرصت پیاده شدم. آن طرف پیرمردی را دیدم گریه می‌کرد. پرسیدم «اِبسسِ چرا گریه می‌کنی؟» با بغضی گفت: «پولمو نداد و رفت...» گفتم: «کی؟» گفت: «فال ازم خرید. پاکت را پاره کرد، فالش را دید، پول نداده گذاشت و رفت.» گفتم: «عیبی نداره بده به من. خودم عاشق فال خوانده شده، کاسه لب پر، اشک ریخته‌ام.»
فال ... دیدن ادامه ›› را گرفتم.

"دوش آن صنم چه خوش گفت در مجلس مغانم
با کافران چه کارت؟ گر بت نمی‌پرستی"

حالا من تا سه شماره عاشق شدم. خدای نکرده اگر تا هفت می‌شمردم چی می‌شدم! زمین غمگین بود. روزی که من عاشق شدم. زمین متبسم شد و سراسیمه دور خورشید می‌چرخید، جوری که عالم فقط دو فصل می‌شد. برای عاشق یا بهار است یا پاییز روزی که من عاشق شدم به سختی شب شد. آن هم چه شبی. بی‌پایان!

شبی که ماه مفقود شده بود. با این وجود نمی‌دانم از کجا لایه نازکی از مهتاب روی همه چیز کشیده بودند و من یکسره بیدار بودم که شب اول هیچ عاشقی نخوابیده. نمی‌خوابد. چون تا سحر میخانه دلدار باز است با آن دو چشم آهویی خیال‌بازی‌ها می‌کردم. پدر و مادرم هم بیدار بودند. چنان که گفت‌وگوی ایشان را می‌شنیدم. گفت‌وگوی والدینم مناجات بود. پدرم می‌فرمودند: خانم! پسرمان به سلامتی عاشق شده است و مادرم آهسته آهسته به نجوا می‌گفتند: «اسپند دود می‌کنم. عشق در خانه ما شگون دارد.»

بعد سر می‌چرخانیدند رو به آسمان و می‌گفتند: «خدایا! بارلها! همه بچه‌های این سرزمین عاشق باشند. صدقه سر آنها بچه‌های من هم عاشق باشند.»
من گر گرفته، می‌لرزیدم و شب تکان نمی‌خورد. هر چه هل‌اش دادیم آن شب میلی به صبح نمی‌داشت. پدر و مادرم بیدار بودند و حرف زدن از عشق برایم بی‌عفتی بود. بنابراین زبان بسته و بی‌واژه با خودم گفت‌وگو می‌کردم. از خودم می‌پرسیدم چرا عاشق شدم. که هنوز نمی‌دانستم امر ذاتی قابل تحلیل نیست. یعنی نمی‌توانی بپرسی گل چرا گل شده؟

البته در منزل ما همیشه خدا کاغذ بود، غیر از کاغذ و قلم باید دستی هم باشد که بنویسد: «بسم الله الرحمن الرحیم، من عاشق شما شده‌ام. مرا ببخشید گستاخی کردم عاشق شما شده‌ام. می‌خواهم به وسیله این کاغذ از شما اجازه بگیرم. اجازه می‌فرمایید من گاهی خوابتان را ببینم؟ ببخشید دست خودم نیست آن چشم‌های محترمتان قلب ما را می‌لرزاند.»

ابن قیم می گوید: «نشانه دیگر آن است که وقتی معشوق به عاشق می نگرد، عاشق چشم هایش را ببندد و یا به زمین بدوزد زیرا از عشق می هراسد و شرم دارد.»

عشق از جمله پدیده هایی است که معدود نمی شود. عشق اول و دوم و سوم و...ندارد یعنی عشق یکی است و آدمی تنها یکبار عاشق می شود، چنانکه آن روز پنجشنبه 14اسفند، من عاشق شدم، چنان که عصاره آن عشق سی و چند ساله است و یک پسر دارد.»

-محمد صالح علا

برسان سلام ما را به رفوگران هجران
که هنوز پارهٔ دل دو سه بخیه کار دارد!

این چرخ فلک که ما در او حیرانیم
فانوس خیال از او مثالی دانیم

خورشید چراغ‌دان و عالم فانوس
ما چون صوریم کاندر او حیرانیم

خیام

هنگام سپیده‌دم خروس سحری / دانی که چرا همی‌کند نوحه‌گری؟
یعنی که نمودند در آیینه‌ صبح / از عمر شبی گذشت و تو بی‌خبری

-خیام نیشابوری

ترسم که اشک در غمِ ما پرده‌در شود
وین رازِ سر به مُهر به عالَم سَمَر شود

گویند سنگ لَعل شود در مقامِ صبر
آری شود، ولیک به خونِ جگر شود

خواهم شدن به میکده گریان و دادخواه
کز دستِ غم خلاصِ من آنجا مگر شود

از هر کرانه تیرِ دعا کرده‌ام روان
باشد کز آن میانه یکی کارگر شود

ای جان حدیثِ ما بَرِ دلدار بازگو
لیکن ... دیدن ادامه ›› چنان مگو که صبا را خبر شود

از کیمیایِ مهرِ تو زر گشت رویِ من
آری به یُمْنِ لطفِ شما خاک زر شود

در تنگنایِ حیرتم از نخوتِ رقیب
یا رب مباد آن که گدا معتبر شود

بس نکته غیرِ حُسن بِباید که تا کسی
مقبولِ طبعِ مردمِ صاحب‌نظر شود

این سرکشی که کنگرهٔ کاخِ وصل راست
سرها بر آستانهٔ او خاکِ در شود

حافظ چو نافهٔ سرِ زلفش به دستِ توست
دَم درکش ار نه بادِ صبا را خبر شود

ای صاحب فتوا، ز تو پرکارتریم
با این‌همه مستی، از تو هشیارتریم
تو خونِ کَسان خوری و ما خونِ رَزان
انصاف بده، کدام خون‌خوارتریم؟

👤خیام

از آمدن و رفتن ما سودی کو؟
وز تار امید عمر ما پودی کو؟
چندین سر و پای نازنینانِ جهان
می‌سوزد و خاک می‌شود دودی کو؟

[ عمر خیام‌نیشابوری ]

ماهنامه ادبی رها منتشر شد


جدیدترین شماره‌ی ماهنامه‌ی ادبی، هنری و فرهنگی رها، با بررسی پرونده‌ی ادبی شادروان "عبدالحسن مهدی‌حسینی" شاعر و پژوهشگر مطرح هرمزگانی، و گرامی‌داشت یاد و خاطره‌ی شهدای دانش‌آموز میناب، منتشر و در دسترس عموم قرار گرفت.

شماره‌ی چهاردهم از دوره‌ی جدید، انتشار ماهنامه‌ی ادبی رها، در ۵۰ صفحه، با سردبیری "زانا کوردستانی"، ... دیدن ادامه ›› منتشر شد.

ماهنامه‌ی ادبی رها، با رویکرد انتشار آثار ادبی و هنری و فرهنگی، هنرمندان ایران و جهان در سه بخش ثابت شعر ایران، پرونده‌ی ادبی و شعر جهان و بخش‌های متغییر اخبار، نقد، روانشناسی، داستان و بخش کتاب، معرفی نویسنده، فیلم و... هر ماه به صورت برخط و رایگان منتشر می‌شود.

◇ در پیشگفتار این شماره که به فرشتگان میناب که پر و بالشان را با خاک گره زدند، تقدیم شده، حمله‌ی آمریکا به مدرسه‌ی "شجره طیبه میناب" بازتاب داده شده است.

◇ در بخش روانشناسی، با "استرس جنگ" و راه‌های کاهش و مقابله با آن را خواهیم دانست.

◇ در بخش معرفی نویسنده، گذری بر زندگی و آثار خانم "نیلوفر احمدی" نویسنده‌ی مینابی، داشته شده است.

◇ در بخش شعر ایران، شعرهایی از، بانوان و آقایان: قیصر امین‌پور، محمدحسین ملکیان، عبدالحمید انصاری‌نسب، غلام امینی دومشهری، سید مهدی طباطبایی، یدالله شهرجو، هادی خورشاهیان، محبوبه کلبعلی، میر شمس‌الدین فلاح هاشمی، سید احمد نادمی، عبدالرضا شهبازی، عالیه مهرابی، مهرنوش ایزدپرست، محمدتقی عزیزیان، معظمه جهانشاهی، محمد خینا، محمد صالح خسروی، ابراهیم آرمات، فاطمه گیلانی، مهشید مرادی، فرانک لری و... گنجانده شده است.

◇ در بخش داستان این شماره از ماهنامه‌ی ادبی رها، داستان کوتاه "بلبل و جغد" به قلم خانم "ناهید جلالی" را خواهیم خواند.

◇ در بخش شعر جهان این شماره، شعرهایی از: ابوطالب مظفری، دلشاد علی، جنابل مظفرزاده، سیده کبری حسینی بلخی، ‌جمال ثریا و جمال غمبار را می‌خوانیم.

برای تهیه و دریافت فایل pdf رایگان ماهنامه‌ی ادبی رها، می‌توانید به آدرس‌های زیر مراجعه فرمایید:

https://eitaa.com/newsnetworkraha
https://eitaa.com/mikhaneraha
https://eitaa.com/rahaei1396
https://eitaa.com/leilaei1369
Rubika.ir/RahaMikhanekolop
Rubika.ir/rahaei1396
Rubika.ir/leilaei1369
https://ble.ir/mikhanekolop
https://ble.ir/rahaei1396
https://ble.ir/leilaei1369
https://ble.ir/rahaei110
https://splus.ir/newsnetworkraha
https://splus.ir/mikhanehkolop
https://splus.ir/rahaei1396
https://splus.ir/leilaei
و...

فلک در قصد آزارم چرائی
گلم گر نیستی خارم چرائی
ته که باری ز دوشم بر نداری
میان بار سربارم چرایی

👤باباطاهر

تو سکوت می کنی
و فریاد زمانم را نمی شنوی
یک روز
من سکوت خواهم کرد
و تو آن روز برای اولین بار
مفهوم دیر شدن را خواهی فهمید!

*حسین پناهی